Une fois de plus le coucher de soleil d'hier soir était totalement magique. Ses palettes de couleurs et ses reflets sur l'eau à 360 degrés montraient à quel point on vivait un moment privilégié.
Les voiles …heu… Penta était réglé à 2.000 tours, faute de vent ;-) et la vie à bord devient presque celle du Club Med.
Les quarts s'organisent et rien à l'horizon. Juste la mer, le ciel, et le mât qui pointe les étoiles. A 2h00, je relève Peter et j'ai la chance de voir une étoile filante.... je fais un vœu.... je suis heureux.
J'observe également la Grande Ourse ;-).... et l'éclat de lune qui diminue. Elle jaunit et vire vers l'orange avant de se coucher à 4h00. Heure à laquelle Christian me relève. Je reste un peu avec lui pour partager le plaisir d'être dans cette immensité.
Fin de matinée, on croise un tronc d'arbre...... véritable danger pour les navigateurs nocturnes.
Midi, quelques dauphins viennent jouer avec l'étrave qui fend l'eau. Peu de temps après 7 noeuds de vent réel.... on sort toute la toile et on glisse sur cette mer plate à une vitesse de 4 à 5 noeuds au près serré, cap 85° au lieu de 104°... :-(
16h30, Eole prend à nouveau congé. J'enroule le génois et j'allume le moteur. Lorsque j'entend crier « homme à la mer » et vois notre Christian sauter dans la grande bleue. Brr... elle est froide. Rassurez-vous, il avait pour une fois un gilet de sauvetage (ancien modèle). Peter se jette également à l'eau....manoeuvre de récupération réussie....
Jan ne sait que faire pour s'occuper. Il lave les essuies de main, ensuite il réquisitionne Peter pour laver le pont.... quant.... une vingtaine de dauphins croisent notre route. Ils bondissent hors de l'eau pour chasser et se déplacer rapidement, mais ce spectacle ne dure que quelques minutes …. quelle intensité de plaisir...
mercredi 26 mai 2010
25/05/2010 – 00h00 Positie 39° 36 68 N – 5° 35 41 O
Eens te meer was de zonsondergang van gisteren een magisch gebeuren. Het kleurenpalet in de hemel en de weerspiegeling in zee over 360° toonde ons welk gepriviligieerd moment we mochten genieten.
De zeilen... of beter... Penta was geregeld op 2000 toeren, door het gebrek aan wind;-) het leven aan boord kon dat van de Club Med evenaren.
De wacht wordt georganiseerd en er niets maar dan ook niets aan de horizon, enkel de uitgestrekte zee, de hemel en de mast die uitreikt naar de sterren. 2h00 ik los Peter af en heb het geluk een vallende ster te zien.. ik doe een wens... en ik ben gelukkig. Ik neem eveneens de grote beer waar;-).. en schijnsel van de maan dat steeds vermindert. De kleur van de maan gaat over geel naar orange alvorens onder de horizon te verdwijnen om 4h00. Dit is het uur waarop Cristian me aflost. Ik blijf nog even bij hem om nog even te genieten van dit immens universum.
Bijna middag, we kruisen een een zeer grote boom die op de zee drijft... een echt gevaar voor alle nachtvaarders.
Op de middag komen enkele dolfijnen met de boeg van de boot ,die het water splijt, spelen. Enige tijd later hebben we een reële wind van 7 knopen... alle zeilen worden bijgezet en we glijden over dit spiegelgladde meer aan een snelheid van 4 à 5 knopen zeer scherp aan de wind richting 85° ipv 104°.
16h30, de wind gat weer liggen. De Genua wordt opgerold en de motor gestart. Plots hoor ik roepen « man over boord » en ik zie onze Cristian in de grote blauwe plas springen. Brr.. het water is koud.. U mag gerust zijn, want hij had voor eenmaal een zwemvest aan (oud model). Peter springt ook in het water .. en het man over boord manoeuver wordt geslaagd uitgevoerd...
Jan weet niet goed hoe de tijd te vullen en begint de handoeken te wassen, dan vraagt hij Peter om hem te helpen met het schrobben van het dek. Op dat ogenblik kruisen een twintigtal dolfijnen onze route. Ze springen uit het water om te jagen en hun snelheid op te drijven. Het spektakel duurt echter niet langer dan enkele minuten, maar wat een prachtig moment.
De zeilen... of beter... Penta was geregeld op 2000 toeren, door het gebrek aan wind;-) het leven aan boord kon dat van de Club Med evenaren.
De wacht wordt georganiseerd en er niets maar dan ook niets aan de horizon, enkel de uitgestrekte zee, de hemel en de mast die uitreikt naar de sterren. 2h00 ik los Peter af en heb het geluk een vallende ster te zien.. ik doe een wens... en ik ben gelukkig. Ik neem eveneens de grote beer waar;-).. en schijnsel van de maan dat steeds vermindert. De kleur van de maan gaat over geel naar orange alvorens onder de horizon te verdwijnen om 4h00. Dit is het uur waarop Cristian me aflost. Ik blijf nog even bij hem om nog even te genieten van dit immens universum.
Bijna middag, we kruisen een een zeer grote boom die op de zee drijft... een echt gevaar voor alle nachtvaarders.
Op de middag komen enkele dolfijnen met de boeg van de boot ,die het water splijt, spelen. Enige tijd later hebben we een reële wind van 7 knopen... alle zeilen worden bijgezet en we glijden over dit spiegelgladde meer aan een snelheid van 4 à 5 knopen zeer scherp aan de wind richting 85° ipv 104°.
16h30, de wind gat weer liggen. De Genua wordt opgerold en de motor gestart. Plots hoor ik roepen « man over boord » en ik zie onze Cristian in de grote blauwe plas springen. Brr.. het water is koud.. U mag gerust zijn, want hij had voor eenmaal een zwemvest aan (oud model). Peter springt ook in het water .. en het man over boord manoeuver wordt geslaagd uitgevoerd...
Jan weet niet goed hoe de tijd te vullen en begint de handoeken te wassen, dan vraagt hij Peter om hem te helpen met het schrobben van het dek. Op dat ogenblik kruisen een twintigtal dolfijnen onze route. Ze springen uit het water om te jagen en hun snelheid op te drijven. Het spektakel duurt echter niet langer dan enkele minuten, maar wat een prachtig moment.
English version 25/05/2010 – 00h00 Position 39° 36 68 N – 5° 35 41 E
One more time we had another fantastique sunset last night. The colours of the sky reflected in the sea al around us at 360° showed us how previleged the moment was.
The sails... Heu... Penta was tunes at 2000 RPM since the wind was striking again;-) life on board could be compared with Club Med.
The watch is being organized and nothing is happening or to see at the horizon, only the immense sea, the sky and the mast pointing to the stars. At 2h00 I change watch with Peter and I am lucky to observe a falling star... I make a wish.. and am happy. I also observe the stars while the light of the moon diminishes. The colour of the moon turns from silver over yellow to orange before disapearing under the horizon at 4h00. At this time Cristian takes over my watch but I stay a litle while with him to savour this immense universe.
Almost noon, we cross a large trunck of a tree, which is a real danger for all sailors at night.
At noon we meet a few dolphins who come and play wit the bow of the boat at the point where it spits the water. A little later we catch a 7 knot wind.. all sails are hoisted and we glide across this lake at a 4 to 5 knot speed very close on the wind direction 85° instead of 104°.
16h30, the wind retires again. The Genua is rolled in, the motor is started. Suddenly I hear shouting:
« man over board » and I see Cristian jumping in the blue water. Brr.. it is cold....Do not worry he was wearing for one time a life jacket (old model). Peter jumps also in the water.. and the man over board manoeuver has been executed with success.
Jan does not know what to do and starts to wash the towels then he asks Peter to help him cleaning the deck. At that moment about 20 dolphins cross our route. They jump out of the water to chase and take speed, however the event does not take more than a few minutes... what a nice moment again..
The sails... Heu... Penta was tunes at 2000 RPM since the wind was striking again;-) life on board could be compared with Club Med.
The watch is being organized and nothing is happening or to see at the horizon, only the immense sea, the sky and the mast pointing to the stars. At 2h00 I change watch with Peter and I am lucky to observe a falling star... I make a wish.. and am happy. I also observe the stars while the light of the moon diminishes. The colour of the moon turns from silver over yellow to orange before disapearing under the horizon at 4h00. At this time Cristian takes over my watch but I stay a litle while with him to savour this immense universe.
Almost noon, we cross a large trunck of a tree, which is a real danger for all sailors at night.
At noon we meet a few dolphins who come and play wit the bow of the boat at the point where it spits the water. A little later we catch a 7 knot wind.. all sails are hoisted and we glide across this lake at a 4 to 5 knot speed very close on the wind direction 85° instead of 104°.
16h30, the wind retires again. The Genua is rolled in, the motor is started. Suddenly I hear shouting:
« man over board » and I see Cristian jumping in the blue water. Brr.. it is cold....Do not worry he was wearing for one time a life jacket (old model). Peter jumps also in the water.. and the man over board manoeuver has been executed with success.
Jan does not know what to do and starts to wash the towels then he asks Peter to help him cleaning the deck. At that moment about 20 dolphins cross our route. They jump out of the water to chase and take speed, however the event does not take more than a few minutes... what a nice moment again..
24/05/2010 Transition du Rioja vers le Cannonau
Depuis Gibraltar, nous avons traversé la mer d'Alboran, ensuite celle des Baléares et maintenant nous allons vers la Tyrrhénienne.....
Nous quittons Mahon avec un petit regret d'une escale trop courte, car cette petite ville méritait un peu plus d'attention.
Il est midi, la météo annoncée est d'un banal..... 2 à 3 noeuds dans le nez durant 24h00. La belle Méditerranée est comme un miroir.
Pendant que Jan, comme fin gastronome, nous prépare un plat méditerranéen dont il a le secret, je me mets à rêver sur le pont tout en scrutant l'horizon.
Que vois-je.... je n'en reviens pas..... un mola mola (poisson lune) pratiquement en surface, sa nageoire supérieure en train de battre l'eau. Peu de temps après un espadon qui bondit hors de l'eau. J'appelle tout le monde et voilà que celui-ci sort à nouveau de l'eau telle une fusée pour replonger aussi vite.... il nous fait son show à six reprises...... J'en ai même des frissons de plaisir.
Ensuite c'est le tour d'un petit poisson qui bondit hors de l'eau et les mouettes, telles des kamikases, se jettent sur le malheureux qui tentent de survivre.
Qu'est-ce qui se passe.... toute cette vie devient si proche.... un balai de méduses longent le bateau et attire également notre attention. Ensuite on aperçoit une tortue qui se dorent la pilule dans cette eau turquoise et limpide. On s'approche doucement. Elle plonge majestueusement. On l'admire.
Nous quittons Mahon avec un petit regret d'une escale trop courte, car cette petite ville méritait un peu plus d'attention.
Il est midi, la météo annoncée est d'un banal..... 2 à 3 noeuds dans le nez durant 24h00. La belle Méditerranée est comme un miroir.
Pendant que Jan, comme fin gastronome, nous prépare un plat méditerranéen dont il a le secret, je me mets à rêver sur le pont tout en scrutant l'horizon.
Que vois-je.... je n'en reviens pas..... un mola mola (poisson lune) pratiquement en surface, sa nageoire supérieure en train de battre l'eau. Peu de temps après un espadon qui bondit hors de l'eau. J'appelle tout le monde et voilà que celui-ci sort à nouveau de l'eau telle une fusée pour replonger aussi vite.... il nous fait son show à six reprises...... J'en ai même des frissons de plaisir.
Ensuite c'est le tour d'un petit poisson qui bondit hors de l'eau et les mouettes, telles des kamikases, se jettent sur le malheureux qui tentent de survivre.
Qu'est-ce qui se passe.... toute cette vie devient si proche.... un balai de méduses longent le bateau et attire également notre attention. Ensuite on aperçoit une tortue qui se dorent la pilule dans cette eau turquoise et limpide. On s'approche doucement. Elle plonge majestueusement. On l'admire.
24/05/2010 Van Rioja naar Cannonau
Vanaf Gibraltar hebben we de Alboran zee en nadien de Balearen zee doorkruist en nu zijn we op weg naar de Tyrrheense zee...
We verlaten Mahon met enige spijt in het hart daar het oponthoud te kort leek omdat dit stadje zeker meer aandacht verdient.
Het is middag en de meteo voorspelt een banale 2 tot 3 knopen, op kop nogwel, gedurende 24h00.
De schone dame Mediterannée is als een spiegel.
Terwijl Jan, als fijne gastronoom, ons een mediteraan gerecht voorbereid begin ik te dromen op de brug terwijl ik de horizon afkam..
Wat zie ik plotseling... bijna niet te geloven... een mola mola ( maanvis) aan de oppervlakte, die met zijn bovenste vin op het water klopt. Even later springt een zwaardvis uit het water. Ik roep iedereen aan dek en weerom springt de zwaardvis zoals een fusee omhoog om weer even vlug te duiken.. hij herhaalt ons dit spektakel een zestal keren... Ik krijg er zowaar rillingen van.
Dan is het de beurt aan een kleine vis die uit het water springt waarna hij aangevallen wordt door meeuwen die zich op hem storten als ware kamikazi.
Wat gebeurt hier toch allemaal rondom ons... al dat leven komt ons zo naderbij... een school van kwallen komt de boot voorbij. Dan weer zien we een grote schildpad die wat ligt te zonnen in deze turquoise en uiterst kalme zee. We naderen ze stilletjes. Majestatisch duikt ze naar de diepte en wij bewonderen ze.
We verlaten Mahon met enige spijt in het hart daar het oponthoud te kort leek omdat dit stadje zeker meer aandacht verdient.
Het is middag en de meteo voorspelt een banale 2 tot 3 knopen, op kop nogwel, gedurende 24h00.
De schone dame Mediterannée is als een spiegel.
Terwijl Jan, als fijne gastronoom, ons een mediteraan gerecht voorbereid begin ik te dromen op de brug terwijl ik de horizon afkam..
Wat zie ik plotseling... bijna niet te geloven... een mola mola ( maanvis) aan de oppervlakte, die met zijn bovenste vin op het water klopt. Even later springt een zwaardvis uit het water. Ik roep iedereen aan dek en weerom springt de zwaardvis zoals een fusee omhoog om weer even vlug te duiken.. hij herhaalt ons dit spektakel een zestal keren... Ik krijg er zowaar rillingen van.
Dan is het de beurt aan een kleine vis die uit het water springt waarna hij aangevallen wordt door meeuwen die zich op hem storten als ware kamikazi.
Wat gebeurt hier toch allemaal rondom ons... al dat leven komt ons zo naderbij... een school van kwallen komt de boot voorbij. Dan weer zien we een grote schildpad die wat ligt te zonnen in deze turquoise en uiterst kalme zee. We naderen ze stilletjes. Majestatisch duikt ze naar de diepte en wij bewonderen ze.
English version 24/05/2010 Transition from Rioja to Cannonau
Since Gibraltar we have crossed the Alboran Sea then the Balearic Sea and now we are heading towards the Tyrrhenian Sea ….
We leave Mahon regretting that we could not stay any longer because this little city definitely is worth more attention.
It is noon and the forecast is a trivial 2 to 3 knots straight into our nose during 24 hours. Lady Mediteranean is like a mirror.
While Jan, as a fine gastronome, us a mediterenean dish prepares, am I scrutinizing the horizon and dreaming a little.
Suddenly...unbelievelably... I see a mola mola (moonfish) at the surface while knocking on the water with his upper swimmer. A few moments later a swordfisch emmerges out of the water. I call everybody on deck while the swordfisch shoots out of the water as a rocket to dive immediately back into the water... he is repeating us thizs spectacle for six times... I am getting goose buds.
After this we see a small fish jumping up immediately attacked by seaguls who attack the poor fishes like real kamikases.
What is going on all around us... all this life is coming so close.. a school of jelly fish sweeps by the boat. Then we see a large turtoise sunbathing in this turquoise and extremely calm see. We approach
her quietly but with slow majestic movements she moves to the deep while we admire her.
We leave Mahon regretting that we could not stay any longer because this little city definitely is worth more attention.
It is noon and the forecast is a trivial 2 to 3 knots straight into our nose during 24 hours. Lady Mediteranean is like a mirror.
While Jan, as a fine gastronome, us a mediterenean dish prepares, am I scrutinizing the horizon and dreaming a little.
Suddenly...unbelievelably... I see a mola mola (moonfish) at the surface while knocking on the water with his upper swimmer. A few moments later a swordfisch emmerges out of the water. I call everybody on deck while the swordfisch shoots out of the water as a rocket to dive immediately back into the water... he is repeating us thizs spectacle for six times... I am getting goose buds.
After this we see a small fish jumping up immediately attacked by seaguls who attack the poor fishes like real kamikases.
What is going on all around us... all this life is coming so close.. a school of jelly fish sweeps by the boat. Then we see a large turtoise sunbathing in this turquoise and extremely calm see. We approach
her quietly but with slow majestic movements she moves to the deep while we admire her.
lundi 24 mai 2010
Inscription à :
Articles (Atom)
